(foto: gyaru.jpeg)

Inleiding

Technologie is een essentieel, zo niet onmisbaar element geworden in ieders leven en vooral bij jongeren. Iedereen heeft zijn favoriete app waar hij geen dag zonder kan, of dat nu TikTok, Facebook, Twitter of zelfs de weer-app is. Sociale media en hun voor- en nadelen zijn al decennialang het middelpunt van vele debatten, maar wat men zeker niet kan ontkennen is het feit dat de veelzijdigheid van die apps heel opmerkelijk is. Laten we Twitter als voorbeeld nemen. Twitter is ontstaan in het begin van de jaren 2000 en speelt tot op de dag van vandaag een zeer belangrijke rol in het delen van niet alleen nieuws of politieke bewegingen maar ook het opbouwen van popcultuur momenten. Mensen met verschillende interesses kunnen elkaar bereiken met een simpele swipe of muisklik. Twitter is een uiterst krachtig instrument, aangezien met één enkele tweet, een kleine trend uit Japan, in slechts enkele minuten aantrekkingskracht kan krijgen en kan uitgroeien tot een wereldwijde trend. Sociale platformen zijn dus uitstekende media voor ons om bepaalde subculturen en hun aanwezigheid op bepaalde platformen te gaan meten.

Als het om Japanse popcultuur en modetrends gaat, zijn mensen al lange tijd geïnteresseerd geweest en willen ze meer weten en ontdekken. Het is dan ook geen verrassing dat grote Japanse trends, anime's, films en zelfs voedsel wereldwijd enorm populair zijn geworden. Een misschien minder populaire maar wel zeer aanwezige trend is die van de \"gyaru\", een subcultuur die een grote rol speelt in het leven van veel (jonge) mensen zowel in Japan als over heel de wereld, zal in dit onderzoek centraal staan.

Laten we eens een kijkje nemen op sociale media en de jeugdsubcultuur gyaru analyseren, maar meer specifiek op Twitter. Om zo de populariteit zowel in Japan als in het westen te testen. We weten al dat gyaru populariteit kent in het buitenland, vanwege deze westerse populariteit zijn er dan ook plannen om gyaru op te nemen in MOFA's campagnes voor het buitenlandse beleid van 'Cool Japan'. Wat toch wel het globale belang van de subcultuur aantoont.

Het onderzoek zal gebruikmaken van Twitter API en Twarc/Python om tweets met betrekking tot gyaru te scrapen.. Deze tools hadden we nodig om te communiceren met Twitter. Om een Twitter scraping uit te voeren en dus informatie te verzamelen, moesten we eerst een speciaal account aanvragen. Deze aanvraag verliep niet altijd even vlot, maar uiteindelijk konden we toch beginnen met scrapen.

Om onze bibliografie samen te stellen hebben we gebruikgemaakt van Zotero. Een gratis en gebruiksvriendelijk hulpmiddel om bronnen te verzamelen, ordenen, annoteren, citeren en delen. Deze bibliografie is terug te vinden binnen onze zotero groep: https://www.zotero.org/groups/5006943/gyaru/items/TCB8RR4Y/library. Voor ons onderzoek vertrouwden we op voornamelijk niet-academische bronnen die we verzamelden op het internet, maar toch ook een aantal academische artikelen.

Subculturen van Japan

Als we een scherpere blik willen werpen op gyaru, zullen we eerst het concept 'subcultuur' moeten ontleden. Wat men in de huidige maatschappij aanneemt als subcultuur, kan gedefinieerd worden als volgt: een subcultuur is een groep van mensen die zich op domein van normen en waarden afzet van de dominante cultuur, maar deze daarvoor niet verwerpt. Een voorbeeld van een subcultuur in het Westen is die van de "Punkers", met een eigen specifieke kledingstijl en haardracht. Subculturen zijn eigen aan elke cultuur en het ontstaan ervan hangt af van verschillende omstandigheden binnen de dominante cultuur. Zoals in vele landen, heeft Japan bovenop zijn dominante cultuur, ook nog subculturen met een ontstaan na de Tweede Wereldoorlog. Daarbij zijn ook de subculturen van Japan plaatsgebonden met ter illustratie Shibuya, die de woonplaats is van onder andere gyaru.

Vaak worden subculturen gelinkt aan de jongere generatie, de jeugd. Een mogelijke reden hiervoor is dat de jongere generatie enkele kenmerken met de term subcultuur deelt, namelijk het verlangen om zich af te scheiden van volwassenen, mensen met verschillende plichten en verantwoordelijkheden, en van kinderen, bij wie alles nog onder de controle valt van de persoon met de ouderlijke rechten over deze persoon. Hiervoor ontwikkelen ze een eigen kledingstijl en een eigen taal om samenhorigheid binnen de groep en afstand met niet-leden te creëren. Dit past binnen de moderne definitie van subculturen. Zoals later besproken, begint de ontwikkeling van subculturen in Japan bij de jeugd.

Een belangrijk gemeenschappelijk aspect tussen de dominante cultuur en de subculturen in Japan, is het uiterlijk. Subculturen zetten deze waarde rond het uiterlijk om in een mogelijkheid tot zelfexpressie en een vorm van communicatie binnen eenzelfde groep. Hiermee wordt ook hun liefde voor fashion en make-up naar voren gebracht.

Geschiedenis

Pas in de naoorlogse periode ontstonden Japanse subculturen zoals men nu onder de moderne definitie verstaat. Dit ontstaan was mede teweeggebracht door de invloed van Amerikaanse kledingstijlen op de jongere generatie in Japan. Om naar deze subculturen te verwijzen gebruikte men de term 'zoku'. 'Zoku' is een japanse term voor stam, die in de jaren 1990 vervangen werd door 'kei'. Hiermee beschreef men de levensstijlen van deze jongere generatie als abnormaal of afwijkend. Ter illustratie worden enkele voorbeelden behandelt, zijnde Taiyozoku, Kaminarizoku, Bosozoku, Erekizoku en Hippiezoku.

De Taiyou Zoku is een subcultuur waarbij jongeren zich in felle kleuren kleden, meer bepaald korte broeken en shirts die typisch zijn aan toeristen in Hawaï. Met hun zonnebril op, zijn ze klaar om in het zonlicht te gaan baden.

De Kaminari Zoku is een motorbende die zich ontwikkelde in de latere jaren 1950 en op sociaal vlak veel onrust wekte. Hun kledingstijl was veel ruwer en donkerder. Meestal droegen ze zwaardere laarzen en blauwe spijkerbroeken. Om de uitrusting af te maken, droegen ze nog een zwarte lederen jas.

De Bosozoku is een subcultuur die eigenlijk de terugkeer van de Kaminari Zoku markeert. Alleen is het deze keer in een iets ander jasje. Hun typische kleding is veranderd naar een stijl die elementen uit verschillende andere stijlen samenbrengt. Deze elementen zijn afkomstig uit onder andere Amerikaanse punk, surfer-stijl, kleding van bouwvakkers en klederdracht van de kamikaze. Ondanks het feit dat ze geen politieke interesses hebben, dragen ze toch hoofdbanden en bovenarmbanden met de rijzende zon en de chrysantjes op. Deze tekens verwijzen immers naar rechtse politiek en nationalisme. Afgezien van de veranderingen in klederdracht, is hun reputatie onveranderd gebleven.

De Erekizoku verwijst naar een subcultuur waar elektrische gitaren centraal staan. Deze subcultuur werd als niet-Japans beschouwd en met afkeer bekeken.

De Hippiezoku ontsprong kort nadat de hippies in Amerika op het toneel kwamen. Hun kleding bevat onder andere blauwe jeans en tie-dyed T-shirts. Als accessoires werden er kettingen van kralen gedragen.

In de jaren 1990-2000 ondergingen de subculturen van Japan een hele verandering. Niet alleen was er een verschuiving van de term 'zoku' naar 'kei', ook het bestaan van enkele subculturen was onderhevig aan wijzigingen. Zo verdwenen er enkele terwijl er nieuwe opkwamen. Er werd met de kleding naar de straten getrokken en konden ze zo aan populariteit winnen. Deze trend viel vooral in de smaak bij vrouwen en meisjes. Subculturen die vooral aanwinsten hadden bij de jongens verloren dan weer in populariteit en zichtbaarheid.

Achterliggende reden

Zoals een actie een reactie heeft, een oorzaak een gevolg, heeft de dominante cultuur een schaduwzijde die leidt tot het ontstaan van subculturen. Onder deze schaduwzijde vallen onderwerpen als druk, zelfexpressie en samenhorigheid, die de grond vormen van deze subculturen. Echter wanneer men in het boek 'Japan Fashion Now' aan leden van enkele subculturen vraagt wat hun reden of boodschap is, klinkt het antwoord kort. Volgens deze leden hebben zij geen reden en willen ze, in tegenstelling tot het Westen, geen boodschap voortbrengen. Hoewel stilte ook een betekenis draagt.

Het manifesteren van de innerlijke persoonlijkheid naar het uitwendig voorkomen is een typisch aspect van subculturen dat als een drijfveer hiervoor wordt omschreven. De jeugd ervaart namelijk moeilijkheden met het verbaal uiten van hun gevoelens, met als reactie hierop dat ze hun uitwendig voorkomen gaan aanpassen. Dit voorkomen kan zowel uiting hebben op het uiterlijk als op de gedragingen van een persoon. Zo ontwikkelen subculturen vaak een kledingstijl en een uniek tekensysteem binnen hun moedertaal. Ook in Japanse subculturen is deze drijfveer een cruciaal element. Hier worden subculturen vaak gestuurd door meisjes van de middelbare school.

In de geschiedenis van de Japanse subculturen worden de jaren 1990 -- 2000 beschouwd als een keerpunt in hun expressiviteit. Doordat de economische bubbel aan het knappen ging en het systeem van 'life-time employment' op de kliffen liep, werd er veel onrust en onzekerheid veroorzaakt. Vanwege het wegvallen van deze stabiliteit, viel het gevoel van behoren, ook wel gekend onder de Engelstalige term 'belonging', weg. Het is op deze achtergrond dat er vele nieuwe subculturen ontstaan zijn. Met de zoektocht naar dat behoren, ontwikkelden ze nieuwe, extravagantere en gewaagdere kledingstijlen die loodrecht op de normatieve ideeën van de toenmalige maatschappij stonden.

Hoewel men al tot bepaalde groepen behoorde zoals hun geslacht, afkomst, ... verlangde de jongere generatie naar een sociale groep die de grenzen van deze domeinen te buiten ging. Hun kledingstijl en gedrag diende dan ook voor samenhorigheid en amusement. Ondanks dat hun voorkomen soms een bepaalde politieke voorkeur kan uitstralen, zit hier geen betekenis achter.

De laatste reden waarop Japanse subculturen gebouwd zijn, is de strenge sociale hiërarchie. Deze hiërarchie bepaalt hoe mensen zich moeten kleden en gedragen. Zo is in Japan de scheidingslijn en het evenwicht tussen werk en privéleven zo in het extreme getrokken dat de bevolking onder veel stress komt te staan. In deze hiërarchie hecht men ook veel belang aan het presteren, op school, maar ook later op de werkvloer. Hierdoor stapelt de stress zich alsmaar meer op. Dit leidt tot een punt waarbij men de druk zo hoog ervaart dat het ondraaglijk wordt. Tevens is dit ook het punt, waarbij de jongeren mentaal proberen te ontsnappen aan de realiteit. De jeugd wil niet meer opgroeien en verplichtingen of verantwoordelijkheden opnemen in de huidige economische status van de maatschappij. Liever leven ze in een wereld van magie en fantasie met hun eigen regels, een wereld die niet zo hardvochtig is. Hierdoor is er soms sprake van \'infantilization\', waarbij ze de onschuldigheid en de naïviteit van een kind willen behouden.

Visual-kei (ヴィジア)

Visual-kei is een Japanse subcultuur die men kan linken aan de metal en punkcultuur in Japan. Het is is een subcultuur waarvan men kan zeggen dat het wat inspiratie heeft gehaald van lolitas, punk en gothic, maar er wel zijn eigen Japanse swing aan gegeven heeft. Het merk [Takuya Angel]{.underline} is enorm populair aangezien het 'futuristic cyber looks' verkoopt.

Ze kleuren hun haar en stylen het in verschillende kapsels, zoals spikes. Ze zijn heel androgyn gekleed en dragen zware make-up, piercings of gekleurde contactlenzen. De meesten van hen kleden zich enkel zo in het weekend, dan komen ze allemaal samen in groepen op bv de brug in harajaku jingubashi.

Decora-kei

Zoals de lolita's hun inspiratie halen uit de kinderlijke jeugdigheid, zo haalt decora-kei hun inspiratie van jonge kinderen of kleuters. Ze kleden zich op een schattige of 'geeky' manier, in felle kleuren, dierenprints of kleren met daarop of geïnspireerd door cartoons samen met wat donkere elementen. Ze hangen plastic accessoires op elke plaats waar mogelijk is. Een veelvoorkomend kapsel in deze subcultuur zijn 'straight curtain bangs' waarin strikjes worden gehangen.

Lolita

Wie aan Japan denkt, kan niet over de term 'kawaii' heen en wie aan 'kawaii' denkt, krijgt meteen het beeld van de überschattige personages, de fijne kleertjes en pastelkleuren voor zich. De lolita is de ideale Japanse subcultuur die mee in dit rijtje past. De term 'lolita' is, vooral in het Westen, bekend geworden door het gelijknamige boek van Vladimir Nabokov uit 1955. Daarin heeft de man, die zichzelf 'Humbert Humbert' noemt, een seksuele obsessie met zijn 12-jarige stiefdochter Dolores Haze. Door het boek wordt de term 'lolita' geassocieerd met 'the sexual fetishization of young girls by older men' (the Tokyo Lookbook). In Japan krijgt de term een heel andere betekenis. Tijdens de Meiji periode in de 20ste Eeuw ontstaat er in Japan, dat met gescheiden scholen werkt, een eigen meisjescultuur onder de tieners op de meisjesscholen. De zogenoemde 'shojo bunka'（少女文化). Magazines gaan zich richten naar de tienermeisjes en berichten over zaken die zij belangrijk vinden. De meisjescultuur wordt geïdealiseerd en geromantiseerd op een positieve manier. Meisjes worden gezien als 'innocent and ethereal creature(s), who deserves adoration from others while staying entirely passive'. Wanneer het boek \'Lolita\' in het Japans wordt vertaald, interpreteren de lezers het op een manier waarop Humbert ook in deze shojo bunka wordt gezogen en het meisje dus op positieve manier adoreert.

Vandaag de dag is lolita en lolita fashion heel populair in Japan en heeft het zelfs nog meerdere subgenres ontwikkeld, die zich allemaal kleden in een eigen versie van 'kawaii', maar geen link meer hebben met Nabokov's Lolita en zijn seksualisering van het personage.

Vooraleer we verder ingaan op de verschillende subgenres, komen eerst de algemene kenmerken van een lolita aan bod. Lolita fashion gaat heel breed. Lolitas kunnen in elke kleur en stijl voorkomen, maar wat ze gemeen hebben is dat het altijd teruggaat naar een soort 'little Bo peep'-stijl, met franjes en onderrokken, veel lintjes, mutsjes en Mary-Jane schoenen. Je hebt 'wa-lolita's', die een traditionele Japanse touch geven aan hun outfits door een kimono topje aan te doen. En \'qi-lolita\'s\', die zich dan weer kleden naar een meer Chinees voorbeeld. Een Lolita ben je niet alleen door je kleding, ook met eigen poses en een eigen manier van doen onderscheiden ze zich van andere subculturen. (japan fashion now) Lolita's zijn meisjes die niet graag in de wereld van de volwassenheid willen terechtkomen en graag zo lang mogelijk hun jonge (kinderlijke) zelf willen zijn. De accessoires, franjes en andere decoraties worden gebruikt om de aandacht zoveel mogelijk weg te houden bij het lichaam zodat hier niet de klemtoon op gelegd zou worden. (hello kitty en gothic lolita)

Laat ons nu wat dieper ingaan op de verschillende subgenres van de lolita subcultuur, beginnende met de klassieke lolita, daarna de 'gothic lolita' en tot slot de 'sweet lolita'.

Classic Lolita クラロリ

Deze leunt het meeste aan bij de algemene kenmerken van een lolita. Ze zijn vooral gekleed in roze en blauwe pasteltinten, hebben wijde rokken en onderrokken aan en dragen daarboven vaak een wit schortje, hebben vaak een tasje en parasol als accessoire en soms ook een knuffeltje. Men kan deze soort lolita vooral vergelijken met de stijl van de dienstmeisjes in japanse maid-cafés.

Sweet Lolita 甘ロリ

De sweet lolita kleedt zich, zoals de naam wel kan impliceren, heel zacht. Je krijgt bij wijze van spreken een goed gevoel bij het kijken naar een sweet lolita. Ze dragen vooral pastel kleedjes met strikjes en andere franjes. Als accessoires dragen ze meestal schattige tasjes, vaak in de vorm van een hartje of andere vormen, en ook mutsjes en andere hoofddeksels.

[(foto: Sweet Lolita.jpeg)]{.mark}

[Gothic Lolita ゴズロリ]{.underline}

Gothic lolita is een deelgroep van lolita's die opkwam dankzij de inmenging van een andere subcultuur in Japan, namelijk die van de gothics zelf. De gothic lolita heeft bepaalde zaken uit de gothic subcultuur overgenomen, maar is in het algemeen onschuldig van aard. Het ligt ook nauw samen met de subcultuur visual-kei, die later nog ter sprake zal komen. Gothic lolita's dragen vooral zwarte kleding, ook in het type zoals hierboven genoemd. Ook zijn de franjes, mutsjes, hoepelrokken, Mary Jane schoenen etc. een terugkerend deel van hun outfits. Dat ze dan compleet maken door onder andere korsetten, visnetpanty's, hoge hoeden of een blouse in victoriaanse stijl aan toe te voegen en af te werken met kanten versieringen. Ook onder de gothic lolita zou je nog een verdere opdeling kunnen maken: de zwarte lolita, grimmige lolita en lolita punk zijn hier enkele voorbeelden van.

[Sunday goths]{.underline}

Sunday goths is, zoals eerder reeds aangehaald, met zoals de gothic lolita ontstaan uit een de toen heersende punk en gothic cultuur uit de jaren 80. Ook zij hebben hun eigen 'touch' gegeven aan het al gekende punk thema. Vooral jongeren voelen zich aangetrokken tot deze subcultuur. Zij dragen vooral zwart, gecombineerd met rode accessoires zoals visnetpanty\'s, kruisbeeldjes en meer. Ook dragen ze extravagante make-up en kleden ze zich androgeen.

[Een inleiding tot Gyaru]{.underline}

De obsessie die mannen hebben met het controleren van het lichaam en het gedrag van vrouwen is niets nieuws. De maatschappij, mannen, hebben schoonheidsnormen gecreëerd waaraan vrouwen moesten voldoen als zij hoopten een kans te maken op een partner die voor hen zal zorgen terwijl zij de perfecte vrouw spelen en voor het huishouden zorgen, want dat is een \'vrouwen plicht\'. Tegenwoordig hebben vrouwen echter geen man meer nodig om voor hen te zorgen, omdat zij een job hebben, geld kunnen verdienen en onafhankelijk kunnen zijn. Maar om die job te krijgen, moet ze er nog steeds mooi en aantrekkelijk uitzien, hoe gekwalificeerd ze ook is voor de job of hoeveel diploma\'s ze ook heeft. Het uiterlijk van een vrouw wordt voortdurend gemeten en geanalyseerd, omdat haar uiterlijk haar als persoon, haar waarde en integriteit bepaalt.

Nu, zelfs als zelfstandige werkende vrouw, laat de maatschappij nooit na haar eraan te herinneren dat als je als vrouw geliefd wilt worden, je mooi moet zijn. Een vrouw die niets geeft om make-up en het dragen van de juiste kleding zal snel worden bestempeld als een luie en lelijke vrouw die zeer waarschijnlijk de rest van haar leven alleen zal doorbrengen, want geen enkele zichzelf respecterende man wil een vrouw die niet voor zichzelf zorgt, toch? Deze constante druk waar alle vrouwen elke dag van hun leven onder staan is uitputtend. De schoonheidsnormen waaraan ze moeten voldoen zijn gewoonweg niet realistisch en giftig. Het beeld waaraan vrouwen moeten voldoen verandert voortdurend en wordt steeds moeilijker te bereiken door de toenemende onrealistische verwachtingen die de technologie schept.

Schoonheidsnormen worden niet beperkt door grenzen of een taal. Het is niet alleen in Europa of de VS waar vrouwen onder druk gezet worden om er op een bepaalde manier uit te zien om door de maatschappij te worden geaccepteerd. Elk continent, zo niet land en cultuur hebben hun eigen perfect uitziende pop gecreëerd waaraan vrouwen moeten voldoen. Al die verschillende schoonheidsnormen worden al eeuwenlang aangemoedigd door het patriarchaat overal ter wereld. Japan is niet anders dan enig ander land als het gaat om dit concept van schoonheidsstandaard. Eeuwenlang hebben Japanse schoonheidsnormen bestaan uit grote ronde 'onschuldige' ogen, een kleine neusbrug en een lichte blanke huid die bedoeld was om de hogere elite klasse te onderscheiden van de \"vuile en arme boeren\" met een bruine huid van al het werk op het land.

Wat gebeurt er als vrouwen weigeren te leven naar de verwachtingen van de maatschappij en hun eigen zin doen?

[De Gyaru look]{.underline}

Gebleekt blond haar, een donkere huidskleur, extravagante outfits en een ongeraffineerde houding. Die kenmerken bepalen de Japanse jeugdsubcultuur van 'gyaru'. Of toch niet?

Laten we, voordat we dieper ingaan op de betekenis en het symbool van wat een gyaru werkelijk betekent.

[Epistemologie:]{.underline}

De term ['gyaru']{.underline} is afkomstig van het Engelse woord 'gal' dat een jong meisje of vrouw betekent. Deze term is niet simpelweg van toepassing op één enkele groep jonge meisjes, het is meer een term om een Japanse (mode) jeugdsubcultuur te beschrijven die zelf kan worden onderverdeeld in verschillende groepen zoals kogals of yamanba gyaru en andere.

Gyaru zijn jonge meisjes die plezier willen maken en het beste uit hun jeugd willen halen met een grote belangstelling voor mode. Maar de gyaru modetrend, ongeacht het type, wordt meestal gedragen door jonge meisjes in Japan die een statement willen maken en zich willen distantiëren van de ideale, schattige en blanke [Japanse vrouw]{.underline}. Het is niet zomaar een modetrend of verveelde meisjes op zoek naar aandacht, maar een boodschap. [De boodschap]{.underline} is dat het de meisjes niet kan schelen of hun uiterlijk controversieel is en of mensen erover praten, zolang ze maar mogen dragen wat ze willen en doen wat ze willen. Deze behoefte om zich te onderscheiden en hun eigen persoon te zijn terwijl de maatschappij hen steeds in een bepaald hokje probeert te stoppen, is voor gyaru\'s uiterst belangrijk. Zij geloven dat mode en iemands uiterlijk een manier is om zichzelf uit te drukken. Gyaru\'s willen een statement maken en anders zijn, maar er toch sexy en 'meisjesachtig' uitzien.

De werkelijke oorsprong van het hele concept van gyaru is niet duidelijk, maar het gerucht gaat dat [Namie Amuro]{.underline}, een Japanse zangeres uit de jaren \'90, achter de creatie van de Gyaru-stijl zit. Maar de term 'gyaru' zou zijn geïntroduceerd door het Amerikaanse jeans bedrijf Lee.

Nu we begrijpen dat gyaru meer is dan alleen mode, laten we enkele van de verschillende soorten gyaru\'s bespreken die er zijn.

Ganguro: [Ganguro]{.underline} kan worden onderscheiden door hun haar dat gebleekt is, meestal blond, en een diepe donkere nep bruining, bereikt door naar zonnestudio\'s te gaan of zwarte foundation te gebruiken, oorspronkelijk gemaakt voor een donkere huidskleur, om een bruine kleur na te bootsen die men op het strand zou krijgen. Make-up is ook een belangrijke factor om de look af te maken, zij compenseren hun donkere tint met heldere tot witte oogschaduw en dragen zwarte eyeliner en (blauwe) contactlenzen. Wat hun kleding betreft, dragen ze meestal zeer flashy en kleurrijke outfits met veel accessoires die daarbij passen en maken ze de look compleet met een paar plateaulaarzen.

Ganguro is misschien wel de meest controversiële en problematische subgroep vanwege haar centrale kenmerk: de blackface. Hoewel gyaru\'s zelf beweren dat de zwarte foundation niet de bedoeling heeft om er \"zwart uit te zien\" is het toch sociale zelfmoord. Toch heeft dat de gyaru\'s er niet van weerhouden om hun ding te doen. De oorsprong van deze blackface look zou zijn gecreëerd door een jong meisje in Shibuya genaamd [Buriteri]{.underline}. Ze zou zich vernoemd hebben naar een gitzwarte sojasaus. Buriteri zou deze diepe donkere tint bereiken door het gebruik van make-up producten gemaakt voor zwarte vrouwen. Aangezien haar uiterlijk nog erg nieuw en uniek was, trok het al snel de aandacht van een zeer beroemd Gal magazine genaamd 'Egg'. Haar uiterlijk werd populair en het tijdschrift begon foto\'s van haar te gebruiken om te promoten wat zij beschouwden als een revolutionair mode-icoon. Maar natuurlijk duurde de roem niet lang, want de media keerden zich snel tegen haar en andere meisjes die ook blackface droegen, waardoor ze de gyaru-levensstijl lieten varen en een \'normaal\' leven gingen leiden. Maar zelfs na haar vertrek droegen veel andere meisjes de look nog lange tijd voor de trend overwaaide.. Tegenwoordig is blackface geen vereiste meer om gyaru te zijn, om voor de hand liggende redenen.

[(foto: egg magazine ganguro.jpeg)]{.mark}

O-gals: [O-gals]{.underline} zijn jonge meisjes die graag de nacht doorbrengen met hun vrienden en aan karaoke doen. O-gals zijn vaak \'onrein/vuil\' omdat ze de hele dag en nacht op straat rondhangen. De O van ogal is afgeleid van het Japanse karakter dat onreinheid symboliseert, maar in de Japanse grammatica kan het toevoegen van een o voor een woord ook een eerbetoon zijn of schattig betekenen en dus beschouwden de o-gals zichzelf niet als vuil, maar wel schattig. Veel Japanners walgden van hen vanwege hun "onreinheid".

Kogyaru/ Kogals, de ko in [kogyaru]{.underline} staat voor jong en dus is een kogyaru een jonger meisje, vaak nog op de middelbare school, dat haar school uniform draagt dat bestaat uit een korte geruite rok met lange witte sokken. In tegenstelling tot de gonguro bruinen zij hun huid niet, maar bleken zij hun haar op een \'natuurlijke\' manier bruin of blond. De oorsprong van de term \'kogyaru\' zou zijn bedacht door uitsmijters buiten clubs om middelbare scholieren te onderscheiden van oudere meisjes.

[(foto: kogals.jpeg)]{.mark}

Manba en Yamamba hebben een diepe donkere huidskleur die ze creëren met donkere foundation en niet met zonnebank, in tegenstelling tot ganguro, vanwege het risico op kanker en andere gezondheidsproblemen. Ook verven ze hun haar liever roze dan dat ze het blonderen. Qua make-up dragen ze graag witte lippenstift met eyeliner en mascara en oogschaduw. Hun stijl is afgeleid van de ganguro look. Het verschil met ganguro is dat [yamamba]{.underline} fellere kleuren dragen en veel accessoires, vooral in het haar, hebben en hun haar is geverfd in leuke kleuren als roze of blauw.

Een opvallend kenmerk van hun outfits is hun liefde voor schattige personages zoals Hello Kitty of Winnie the Pooh. Ze dragen graag tassen in de vorm van die schattige personages en plakken schattige kleurrijke stickers op hun gezicht. Manba voeren ook graag een dans uit die [Para Para]{.underline} heet en die de vriendengroep dichter bij elkaar brengt. De dans bestaat eigenlijk uit synchroon handjeklap op een bepaald ritme, maar een ander ritme of liedje vereist een ander soort beweging en vereist deskundigheid om goed te worden uitgevoerd.

[(foto: ParaPara.jpeg)]{.mark}

Gyaru-o zijn het [mannelijke equivalent van een gyaru]{.underline}. Zij dragen ook flitsende outfits en hebben een donker kleurtje en fel gekleurd haar. Ze hebben ook hun respectieve \"Egg \" magazine en die heet \"Men\'s GG\".

Kigurumi: We hebben Manba genoemd en hun liefde voor schattige animatiefiguren zoals Hello Kitty en dergelijke. Een ander subgenre van Gyaru dat van schattige animatiefiguren houdt is de [Kigurumi]{.underline}. Kigurumi zijn jonge tieners die zich graag verkleden als schattige dieren of personages en buiten hangen in hun onesies. Dit fenomeen was echt groot in Shibuya rond 2003, maar is sindsdien praktisch verdwenen. Omdat ze buiten in hun pyjama rondhingen, vonden de media en de mensen hen gek. De reden voor hun kledingkeuze was dat ze comfortabel en schattig wilden zijn en tegelijkertijd ongehoord.

[(foto: Kigurumi.jpeg)]{.mark}

[Gyaru Slang]{.underline}

Een zeer interessant aspect van het gyaru fenomeen is dat gyaru ook hun eigen manier van praten hebben ontwikkeld, hun eigen [slang]{.underline}. Laten we eens kijken naar een paar uitdrukkingen die gyaru gebruikt.

あげぽよ: dit woord wordt vaak gebruikt als een gyaru zijn vreugde en opwinding wil uitdrukken.. ばやばば: om extreme blijdschap te uiten of wanneer er iets vreselijks gebeurt, een beetje zoals wij 'omg' gebruiken.

ヤグる: Deze term is iets specifieker dan de andere, omdat hij wordt gebruikt wanneer iemand is betrapt op bedrog.

はにゃ: deze wordt gebruikt als een gyaru dom wil overkomen of in de war is.

飛ぶぞ (Tobuzo): deze wordt gebruikt als een gyaru iets extreem lekkers vindt.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden van de woorden die zij gebruiken, maar dit is om aan te tonen dat de gyaru-subcultuur meer is dan een modetrend.

[Iconische pose]{.underline}

Iets anders dat typisch is voor de gyaru is hun kenmerkende [pose]{.underline}, of meer bepaald het omgekeerde vredesteken. Dit 'peace sign' heeft niet echt een diepere betekenis. Het is gewoon iets wat gyarus vaak doen als ze een selfie of foto nemen. Dit teken is ook erg populair geworden in Korea en K-pop idolen, zoals de leden van de meidengroep IVE, poseren vaak met dit teken. Het gerucht gaat dat deze trend is begonnen door het Japanse lid Rei, van de K-pop groep IVE.

[(foto: iconische Pose _jpeg)]{.mark}

[Een kijkje in de opkomst van Gyaru]{.underline}

[Gyaru verscheen voor het eerst in de straten van Japan in de jaren negentig. In deze periode steeg gyaru onder schoolmeisjes die wilden rebelleren tegen de Japanse waarden en normen en zich meer wilden identificeren met de westerse wereld en haar modetrends. Gyaru is in die tijd echter nooit erg groot geworden onder het grote publiek vanwege de kritiek van de Japanse media op de gyaru-meisjes. Japanse media noemden gyaru iets vies en onaanvaardbaar in de Japanse samenleving. De populariteit nam rond 2003 af door de vele kritiek van de Japanse media. Midden de jaren 2000 kreeg gyaru weer een boom in Japan ([Neojaponisme]{.underline}), mede dankzij sociale media zoals twitter, instagram en facebook en werd gyaru een heel belangrijke subcultuur in de 21ste eeuw. Deze boom van Gyaru zien we niet alleen maar in Japan, maar breidt zich ook uit over de grenzen van Japan. Plots groeide de kleine]{.mark} [[subcultuur]{.underline}]{.mark} [van Gyaru uit tot iets groots.]{.mark}

[(foto: Shibuya.jpeg)]{.mark}

[[Map van Shibuya en Harajuku]{.underline}]{.mark}

[Het ontstaan van Gyaru vindt plaats in [Shibuya]{.underline} specifiek Harajuku in Japan. Shibuya 渋谷区 is een stad dat deel uitmaakt van Tokyo 東京. Shibuya is het commercieel en financieel centrum van Japan. Harajuku 原宿 is de buurt rond Harajuku Station en staat ook bekend als modecentrum van Japan, vooral bij de jongere bevolking van Japan. Het is dan ook niet verrassend dat gyaru-cultuur hier is ontstaan. De Japanse subcultuur heeft vergelijkende componenten met subculturen in het Verenigd Koninkrijk en Verenigde Staten. De subculturen worden overal afgebeeld als iets agressief en antisociaal. Na de boom van sociale media speelde Gyaru weer op in Shibuya, maar we zien ook voor het eerst trends dat deze Japanse subcultuur Gyaru binnensijpelt in de Westerse subcultuur.]{.mark}

[Gyaru gaan internationaal?]{.underline}

De gyaru-subcultuur kent ook een zekere invloed in het Westen. Er is niet enkel overname van gematigde kogal-stijlen, maar ook yamamba- en ganguro-stijlen beïnvloeden de westerse jeugd. Sommigen spreken zelfs over westerse meisjes die Japanse meisjes nastreven, die op hun beurt weer westerse meisjes nastreven.

Er zijn ook een groot aantal westerse gyaru-blogs die de Japanse subcultuur imiteren en hun eigen versie hiervan weergeven; zo zijn er hele online gemeenschappen die tips en tricks delen om er als "een echte gyaru" uit te zien. Door de populariteit van gyaru in het westen, besloot MOFA gyaru ook deel uit te laten maken van hun '[Cool Japan]{.underline}' campagne, wat deel is van de [soft power]{.underline} van Japan. Japan is dus wel bewust van de aantrekkingskracht van gyaru.

Twitter

We besloten om Twitter te gebruiken voor onze scraping. Wat een erg groot, universeel en open netwerk is. Toch zijn er heel wat beperkingen. Zo heeft de Chinese bevolking, een enorm deel van de wereldbevolking, geen toegang tot Twitter. Maar aangezien wij ons focussen op Japan en het Westen, zou dit een minimaal effect moeten hebben. We moesten ons eerst wel afvragen of Twitter wel representatief zou zijn voor een onderzoek over een Japans fenomeen. Maar uit een [studie van 2022]{.underline}, bleek dat Twitter het tweede meest dominante sociale platform is in Japan en zou dus een goede bron van informatie vormen.

[(foto: grafiek sociale media.jpeg)]{.mark}

Om zo zorgvuldig mogelijk te werk te gaan, en onbevooroordeeld te beginnen aan ons onderzoek, was de aanmaak van een nieuw account nodig. Als we een van onze bestaande accounts zouden gebruiken, vreesden we in een bepaalde \'informatie bubbel\' te blijven hangen. Die we verkregen zouden hebben door ons algoritme via onze zoekopdrachten door de jaren heen. Toch kunnen we er niet omheen dat er steeds een zekere bias aanwezig zal zijn. Daarnaast moeten we ook oppassen voor beperkingen door onder andere de taal.

Ons doel was informatie te verzamelen uit een sociaal platform en daarvoor maakten we gebruik van een API of application programming interface. Om hiermee aan de slag te kunnen gaan moesten we eerst een vorm van toestemming vragen aan Twitter zelf. Dit deden we via het [Twitter Developer portal.]{.underline}

Je hebt de mogelijkheid te kiezen tussen 2 soorten accounts: het standaard developer account en degene voor academisch onderzoek. Eerst poogden we een academisch account aan te vragen. Hierbij werden we onderworpen aan heel wat vragen. Helaas werd ons verzoek geweigerd. Je moet dan ook aan heel wat [voorwaarden]{.underline} voldoen om zo een account te kunnen bemachtigen. Hierna ondernamen we nog een poging, maar deze keer kozen we voor een standaard developer account. We moesten opnieuw vragen beantwoorden. Nog geen 2 dagen later kregen we toestemming via mail. Nu konden we aan de slag met het account en Twitter API, met gebruik van [Python]{.underline} en [Twarc]{.underline}.

Kwantitatief onderzoek en resultaten

Voor ons kwantitatief onderzoek planden we om met Twitter als medium tweets te scrapen. In eerste instantie echter, hadden we het plan om TikTok te gaan scrapen. Na een zoektocht naar wat hulpmiddelen om TikTok te scrapen, kwamen we tot het besluit toch een andere weg in te gaan. Zo bleek het nogal moeilijk om niet-betalende tools te vinden. Daarnaast is TikTok een vrij controversieel platform. De overstap naar Twitter leek ons dus een goed idee.

Op Twitter gingen we op zoek naar gepaste accounts om te gebruiken voor ons kwantitatief onderzoek. We vonden niet meteen veel representatieve accounts om mee aan de slag te gaan. Uiteindelijk kozen we het account ["@maaaami79"]{.underline}, een gyaru die ook model is bij Egg magazine in Japan. We wilden oorspronkelijk een vergelijking maken met een gyaru uit het Westen, maar die bleek moeilijk te vinden. Dus besloten we ons te focussen op één account van één gyaru en daar zoveel mogelijk informatie uit te halen.

Daarnaast maakten we gebruik van [Twarc]{.underline}, een 'command line tool' en \'Python library' voor het verzamelen en archiveren van Twitter-gegevens in JSON-formaat via de Twitter API, door gebruik te maken van een developer account. Het is een open source tool. Met Twarc wordt het mogelijk om via de Twitter API Twitter te scrapen. Zo kan je tweets en trends gaan archiveren en als verrijkte Twitter-data converteren naar gestripte data voor publicatie. We moeten ook steeds de \"7-dagen regel\" onthouden, waarbij we niet verder gaan dan 7 dagen in de tijd tijdens het scrapen. Via de gratis API is Twarc namelijk gelimiteerd tot het archiveren van tweets die 7 dagen terug gaan. Er zijn ook enkele vereisten om gebruik te kunnen maken van Twarc: Python installeren (bij voorkeur Python 3) en toegang hebben tot de Twitter API (via een developer account bijvoorbeeld). Twarc als tool wordt gebruikt via de terminal van je computer, elke commandoregel begint met "twarc", gevolgd door verscheidene commando's en opties (users, search, filter, ...). De data die Twarc oplevert is erg uitgebreid. We moeten daarbij ook opletten voor de servicevoorwaarden van de Twitter API. Het is enkel toegestaan om unieke Tweet ID's te publiceren. Dit betekent dat gearchiveerde tweets niet zomaar mogen gepubliceerd worden. Op het einde van het scrapen moeten we zorgen dat alles \'gedehydrateerd\' wordt, zodat we het kunnen publiceren. 'Dehydration' is het genereren van een lijst van id's van een bestand met JSON tweets om ze ontoegankelijk te maken. 'Hydratation' is het tegenovergestelde en genereert een bestand met JSON tweets van een id-lijst met behulp van Twitter\'s status/lookup API. Als de Tweets \'gedehydrateerd\' zijn, kunnen we ons parsing script niet meer gebruiken om informatie uit onze zoekopdrachten te halen, en op deze blog te tonen. Wij mogen deze gegevens niet zelf vrijgeven. Het is wel mogelijk om ze zelf terug te hydrateren, en dan het parsing script te gebruiken om er informatie uit te halen.

We maakten ook gebruik van [Python]{.underline}, een programmeertaal, die voor veel doeleinden en in veel toepassingen wordt gebruikt, waaronder data processing. Python hadden we nodig om met Twarc aan de slag te kunnen gaan. Daarnaast konden we met behulp van Python een script schrijven om informatie uit onze scraping te halen en op te schonen.

Uitwerking van kwantitatief onderzoek:

[(foto: screen_1.jpeg)]{.mark}

Om Twarc te doen werken moeten we Twarc gaan configureren. We gebruikten hiervoor de al voorziene app [Terminal]{.underline}. Dit is een standaard app als je met een MacBook werkt. Hiermee voer je eigenlijk taken uit via commando's. Het venster heeft een prompt, waar je dan je commandoregels kan invoeren.

Om ons developer account te linken met Twarc moesten we de keys & tokens van ons developer account invullen. Daarna werd er gevraagd hoe we Twarc zouden gaan gebruiken, het wordt aangeraden om keuze 1 te nemen dus dat hebben we dan ook gedaan. Het laatste dat gevraagd werd, is het invoeren van een code om alles te linken.

Voor we konden beginnen, moesten we ergens op de computer een werkmap aanmaken waarin al onze gegevens zouden worden opgeslagen. Als we vanuit Terminal werken dan is het gemakkelijker om alles te bewaren in dezelfde map, zowel scripts, outputs, ... die we snel kunnen vinden, bijvoorbeeld op onze desktop. Nadien is het mogelijk om die map in zijn geheel te verplaatsen.

[(foto: screen_2.jpeg)]{.mark}

Voor we commando's konden uitvoeren in Terminal zelf, was het belangrijk dat we eerst navigeerden naar de map die op onze desktop staat. Dat doen we met het cd ([change directory) commando. Eerst gaan we naar onze desktop navigeren, en vanuit de desktop naar de map 'twarc' die we hebben aangemaakt. Na het klaarzetten van Twarc en onze map, konden we eindelijk beginnen met het scrapen van Twitter. We hebben in totaal 8 verschillende commando's uitgevoerd.]{.mark}

Search

Met het Search/Zoek commando ga je een brede search opdracht uitvoeren op Twitter. Je moet hiervoor een zoekterm hebben waarop je wilt zoeken in de tweets. In ons commando hebben we "gyaru" en "kogal" gebruikt en ook van beide hashtags.

twarc search gyaru > gyaru_tweets.jsonl

twarc search ギャル > gyaru_jpn.jsonl

twarc search kogal > kogal.jsonl

twarc search コギャル > kogal_jpn.jsonl

twarc search #kogal > kogal_tag.jsonl

twarc search #コギャル > kogal_jpn_tag.jsonl

twarc search #gyaru > gyaru_tag.jsonl

twarc search #ギャル > gyaru_jpn_tag.jsonl

Tweets zoeken op basis van locatie aan de hand van coördinaten

Met dit commando kan je een term opzoeken in een bepaalde zelfgekozen zone. Wij hebben de termen ギャル en gyaru in een zone rond Harajuku opgezocht. Om een zone aan te duiden heb je daarvoor eerst de [coördinaten]{.underline} van het middelpunt van die zone nodig. De coördinaten die je krijgt worden in het .csv bestand onderscheiden met een puntkomma die je niet kan gebruiken in het commando zelf. Als je die toch zou gebruiken dan gaat Twarc jouw commando niet kunnen lezen en zal er constant een fout opkomen. Wat je in de plaats moet gebruiken is een gewone komma.

Ons middelpunt was Harajuku: 35.6687049,139.7053357 gevolgd door de radius vanuit het punt aangegeven door de coördinaten in dit geval, 60 km.

[(foto: screen_3.jpeg)]{.mark}

twarc search ギャル --geocode 35.6687049,139.7053357,60mi > harajuku.jsonl

twarc search gyaru --geocode 35.6687049,139.7053357,60mi > harajuku_eng.jsonl

twarc search コギャル --geocode 35.6687049,139.7053357,60mi > Harajuku_ko.jsonl

Wat wel opmerkelijk is aan de resultaten, is dat als we de termen 'gyaru' en 'kogal' niet in het Japans opzoeken, dat er een groot verschil is aan resultaten.

Trends

Met het commando Trends kun je informatie opvragen uit de API van Twitter over trending hashtags. Je moet een Where On Earth identifier (woeID) opgeven om aan te geven in welke trends je geïnteresseerd bent. Het enige probleem was dat Yahoo de dienst was waarop je de woeID kon vinden, en omdat Yahoo deze heeft stopgezet is deze nergens meer te vinden. In vele handleidingen staat er dat je weoID moet gebruiken, maar geen paniek je kan ook de geocode van de gewenste locatie gebruiken.

twarc trends 35.67132,139.70271 > trends.jsonl

Zoekopdrachten op een Twitter account

Het twitter account dat wij hebben gescraped is [\@maaaami79]{.underline}. De searches die we hierop hebben toegepast zijn een 'follower', 'friends' en 'timeline' commando.

Met het 'follower' commando ga je de volgers hun gebruikers-id verzamelen.

twarc followers maaaami79 > follower_ids.txt

Bij het 'friends' commando ga je net hetzelfde doen als bij het 'follower' commando, maar nu bij vrienden.

twarc friends maaaami79 > friend_ids.txt

Het 'timeline' commando gaat de meest recente tweets verzamelen die zijn geplaatst.

twarc timeline maaaami79 > timeline.jsonl

Bekijken van de zoekopdrachten

Nadat al de commando's waren uitgevoerd en we vonden dat we genoeg hadden gescraped, moesten we die natuurlijk ook kunnen bekijken. De apps die we hiervoor gebruikten waren [Sublime]{.underline} [text]{.underline} en [Visual Studio Code]{.underline}. De gegevens zijn nog altijd een lange brok tekst, maar er zit al wat meer structuur in. De 2 apps in kwestie hebben beide een andere aanpak om de gegevens aan te tonen. Sublime text maakt van alle tweets blokjes die genummerd zijn. Bij Visual Studio Code komt elke tweet op 1 lijn te staan.

Nu we de gegevens konden bekijken, konden we zien dat Japanse tekens niet werden erkend. Dat is normaal geen enkel probleem want de volgende stap om de gegevens verder te verwerken is parsen. Met parsing wordt bedoeld dat we de tekst, onze gegevens, gaan opschonen en zo de bruikbaarheid verhogen en meer structuur aanbrengen voor verder onderzoek.

[(foto: screen_4.jpeg)]{.mark}

Tweet-object

Een tweet object heeft root attributes (vb.: \"created_at\", \"full text\") en child objects (vb.: \"entities\", \"user\"), die op hun beurt attributes en eventueel ook child objects kunnen hebben.

De structuur ziet er als volgt uit:

{

\"created_at\":

\"id\":

\"id_str\":

\"full_text\":

\"truncated\":

\"display_text_range\":

\"entities\": {

\"hashtags\":

\"symbols\":

\"user_mentions\":

\"urls\":

},

\"metadata\": {

\"iso_language_code\":

\"result_type\": \"recent\"

},

\"source\":

\"in_reply_to_status_id\":

\"in_reply_to_status_id_str\":

\"in_reply_to_user_id\":

\"in_reply_to_user_id_str\":

\"in_reply_to_screen_name\":

\"user\": {

\"id\":

\"id_str\":

\"name\":

\"screen_name\":

\"location\":

\"description\":

\"url\":

\"entities\": {

\"url\": {

\"urls\": [

{

\"url\":

\"expanded_url\":

\"display_url\":

\"indices\":

}

]

},

\"description\": {

\"urls\":

}

},

\"protected\":

\"followers_count\":

\"friends_count\":

\"listed_count\":

\"created_at\":

\"favourites_count\":

\"utc_offset\":

\"time_zone\":

\"geo_enabled\":

\"verified\":

\"statuses_count\":

\"lang\":

\"contributors_enabled\":

\"is_translator\":

\"is_translation_enabled\":

\"profile_background_color\":

\"profile_background_image_url\":

\"profile_background_image_url_https\":

\"profile_background_tile\":

\"profile_image_url\":

\"profile_image_url_https\":

\"profile_banner_url\":

\"profile_link_color\":

\"profile_sidebar_border_color\":

\"profile_sidebar_fill_color\":

\"profile_text_color\":

\"profile_use_background_image\":

\"has_extended_profile\":

\"default_profile\":

\"default_profile_image\":

\"following\":

\"follow_request_sent\":

\"notifications\":

\"translator_type\":

\"withheld_in_countries\":

},

\"geo\":

\"coordinates\":

\"place\":

\"contributors\":

\"is_quote_status\":

\"retweet_count\":

\"favorite_count\":

\"favorited\":

\"retweeted\":

\"lang\":

}

De beschrijving van al deze tweet attributes en tweet objects kan je vinden op de pagina [Tweet object | Docs | Twitter Developer Platform]{.underline}.

Parsing

Om te parsen hebben we Python nodig. We gaan een script schrijven in onze app Visual Studio Code, en dat ziet er als volgt uit. Op de bijgevoegde afbeelding staat er telkens na het hekje (#) uitgelegd wat er wordt gedaan. Specifiek in dit script vragen we de datum wanneer de tweet is gepost, de inhoud van de tweet en de naam en scherm-naam van de persoon die de tweet heeft gepost.

Met het Parsen krijgen we nu alle informatie die we graag zouden willen hebben te zien in Terminal.

Dit is voldoende om de data te bekijken en om na te gaan of de zoekopdracht nuttige informatie oplevert. Om de gegevens te kunnen hergebruiken voor onderzoek of analyse, moeten ze worden opgeslagen in een bestand. Daarvoor hebben we gebruik gemaakt van de panda\'s library en de XlsxWriter module voor Python die we bijkomend hebben geïnstalleerd (pip3 install). We hebben ervoor gekozen de data op te slaan in twee formaten, een Excel-bestand (.xlsx) en een tab-gescheiden tekstbestand (.txt). Deze formaten zijn leesbaar door de meeste software-toepassingen, ook gespecialiseerde zoals OpenRefine.

Het parsing-script geeft de bestanden dezelfde naam als het jsonl-bestand (de input) en slaat ze op in de twarc folder.

[(foto: screen_5.jpeg)]{.mark}

Zelf hydrateren

De \'gedehydrateerde' bestanden staan in onze Zotero bibliotheek. Om deze zelf terug te hydrateren. Om deze bestanden zelf terug te hydrateren moet je de 'hydrate' commando gebruiken met Twarc in de terminal. Zo ziet het commando eruit:

twarc hydrate /pad/naar/twitter-ids.txt > hydrated-tweets.jsonl

Als dat gelukt is dan kan je het parsing script gebruiken om uit onze gescrapte tweets info te halen, en ook zelf aanpassen als je andere informatie zou willen bekijken.

Resultaten

Eigenlijk is het de bedoeling om na het scrapen de resultaten die we hebben opgehaald te gaan onderzoeken. Dat betekent dat we de lange lijsten die we geparsed hebben handmatig moeten gaan onderzoeken. Misschien zijn hier trucjes voor om het proces wat makkelijker te maken, maar die hebben we niet kunnen vinden. Door gebrek aan tijd en mankracht hebben we dus niet echt onderzoek kunnen doen. De informatie die we binnenhaalden konden we dus niet echt "analyseren". Dat betekent echter niet dat we niets kunnen concluderen. Er zijn een paar dingen die wel duidelijk zichtbaar waren tijdens het scrapen en parsen van alles.

Bijvoorbeeld, tijdens het scrapen hebben we geprobeerd om alle termen die we in het Engels hebben opgezocht ook in het Japans op te zoeken. Als we deze resultaten gaan vergelijken dan is er een duidelijk verschil tussen de hoeveelheid tweets die gevonden werden door de scraper. In het Engels is gyaru minder aanwezig dan in het Japans. Het kan lijken op een logische observatie, hieruit kunnen we nog altijd iets concluderen. Ook al is de Japanse cultuur de laatste jaren meer en meer verspreid over de wereld, is de subcultuur gyaru in andere talen, zoals het Engels, amper aanwezig op Twitter. Dit was ook te zien toen we op zoek waren naar een Westerse gyaru op Twitter. We vonden geen enkele Westerse gyaru die we goed vonden om te scrapen. Daartegenover waren Japanse gyaru's veel meer aanwezig.